اشک در انتظار فراق

زمانی که رحلت رسول خدا (صلی الله علیه و اله) نزدیک شد، آن حضرت (صلی الله علیه و اله) آن قدرگریه کرد که اشکهایش محاسن او را تر کرد. به آن حضرت (صلی الله علیه و اله) عرض شد: ای رسول خدا! چه چیز مایه گریه شماست؟

فرمود: برای فرزندانم و آنچه که اشرار امتم، بعد از من، بر آنها روامی دارند گریه می کنم. گویا دخترم فاطمه را می بینم که بعد از من براو ستم می شود و او صدا می زند: «پدرجان» ! ولی هیچ کس از امتم اورا کمک نمی کند.

حضرت فاطمه (علیها سلام) این را شنید، و شروع به گریه کرد.

رسول خدا (صلی الله علیه و اله) فرمود: دخترم! گریه نکن.

عرض کرد: من به خاطر رفتاری که بعد از شما با من می شود گریه نمی کنم، بلکه به علت غم فراق شما ای رسول خدا گریه می کنم.

حضرت (صلی الله علیه و اله) به او فرمود: مژده باد تو را ای دختر محمد که بزودی به من ملحق خواهی شد، چرا که تو اولین کسی از اهل بیتم هستی که به من می پیوندی.

.....................

30) بحارالانوار، ج 43، ص 156.

 

 

 

 

 

 

/ 1 نظر / 39 بازدید
حمید نعیمی بچه فردیس (مدرسه پریزاد)

بسم رب الزهرا... سیدجان.ایام شهادت جده ی بزرگوارتان فاطمه زهرا (س) را به شما و سادات و همه شیعیان و محبان ایشان تسلیت می گویم. والسلام علی من التبع الهدی.